Thursday, April 2, 2020

ඔබ අප සැවොම ප්‍රවේසම් විය යුතුයි.



දින සටහන් ලිවීම නැවතුණේ චූටි මල්ලි ( නැන්දාගේ පුතා - අපේ පවුල්වල බාල සහෝදරයා ) රිය අනතුරකට ලක්වෙලා කියන පණිවිඩය ලැබීමත් එක්ක. කොරෝනා කාලේ කිසිම පවුලකට අත්විඳින්න සිදුනොවිය යුතු අත්දැකීමකට අපි මුහුණ දුන්නෙ. දින දෙකක් අපේ සහෝදරයා දැඩි සත්කාර ඒකකයේ උන්නත් අපට බලන්න බැරි වුණා. ඇඳිරි නීතිය නිසා යාම ඒමත් අපහසුයි. කොරෝනා තත්ත්වය නිසා රෝහල්වල කටයුතුත් වෙනදා වගේ වුණේ නෑ. රෝහල ඇතුළට යන්න ලැබුණෙ එක්කෙනෙකුට පමණයි. නමුත් දැඩිසත්කාර ඒකකයට කාටවත් ඇතුළ් වෙන්න බැහැ. ඉතින් චූටි මල්ලි අවසන් ගමන් ගියේ අපි කවුරුවත් ළඟ නැතිව. ( මේ අවස්ථාවේ දී කුලියාපිටිය රෝහලේ වෛද්‍යවරුන්, හෙද හෙදියන්, කාර්ය මණ්ඩලය අපේ මල්ලි වෙනුවෙන් කළ සේවය අගය කළ යුතුයි. )

අනතුරක් සිදුකර නොගෙන ජීවත් වීම මේ මොහොතේ කොයිතරම් වටිනවද කියන එක විශේෂයෙන් මතක් කරන්න ඕන. ආදරණීයයන්ගේ ජීවිත අනතුරකදී වුවත් කිසිවක් කරගන්නට නොහැකිව අසරණ වෙන්නට වෙනවා. එය දරන්නට අපහසු දෙයක්. ඒ වගේම හදිසි තත්ත්වයක් වෙනුවෙන් සූදානම්ව ඉන්න රෝහල් කාර්යමණ්ඩලවලට, ආරක්ෂක අංශවලට අමතර රාජකාරි පැටවෙනවා. ඒ නිසා මේ මොහොත අපි ප්‍රවේසම්ව, නීතිගරුකව, කල්පනාකාරීව කටයුතු කිරීම ඉතා වැදගත්.

චූටි මල්ලි නැතිවුණා කියන පණිවිඩය ලැබුණු මොහොත, ජීවිතේ කවදාවත් අමතක නොවේවි. ඒ වෙද්දිත් අපි උන්නෙ ප්‍රාතිහාර්යයක් වෙලා හරි එයා සනීප වෙලා ආපහු ඒවි කියන විශ්වාසයෙන්. ගමක්ම, නෑදෑ සනුහරයක්ම, රට පුරා බොහෝ තැන්වල සෙත්, පිරිත්, යාච්ඤා‍, සෙත් කවි, යැදුම්, ප්‍රාර්ථනා සිදුවුණත් මේ කිසිවකට එයාව ආපහු මේ ලෝකෙට ගන්න පුළුවන් වුණේ නෑ.

ඉතින් ඒ මළ ගෙදරත් වෙනදා වගේ වු‍ණේ නෑ. ඇඳිරි නීතිය නිසා බොහෝ දෙනෙකුට එන්න බැරිවුණා. ආව අයත් මුහුණු වැසුම් දාගෙන. සමහර වෙලාවට අපිට අඳුනන්නත් බැරිවුණා. මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂක, පොලිසිය, ග්‍රාමසේවක ලබා දුන් උපදෙස් අනුව තමයි වැඩ කටයුතු සිදුවු‍ණේ. වෙනදා වගේ සංග්‍රහ කිරීමත් නොකර ඉන්නයි උපදෙස් ලැබුණෙ. නෙස්කැෆේ විතරක් දෙන්නත්, ඒ කඩදාසි කෝප්ප වහාම පුළුස්සා දමන්නත් කටයුතු කළා. මළ ගෙදරට එන අයට වුණත් මීටරයක් දුරින් ඉන්න, වැඩි වෙලා නොරැඳී ආපසු යන්න සිදුවුණා. ගේට්ටුව ළඟම අත සෝදන කටයුතු සඳහා පහසුකම් සැලසුණා. එද්දිත් යද්දිත් අත් සෝදන්න කියන කාරණය අනිවාර්ය වුණා.

මම මේ සියල්ල ලියන්නෙ මේ මොහොතේ උපතක්, විපතක්, මගුලක්, දානයක්, පින්කමක් මේ කිසිම දෙයක් පෙර පරිදි වෙන්නේ නැහැ කියන එක ඔබට මතක් කරන්න. ඒ නිසා අපි ප්‍රවේසම් විය යුතුයි. කල්පනාකාරී විය යුතුය.


හත් දවසේ බණ පවුලේ සුළු පිරීසකට පමණක් සීමාකෙරුණා. පසුදා දානය පන්සලට අරන් ගියේ ඒත් පවුලේ කීපදෙනෙකුගේ පමණක් සහභාගිත්වයෙන්. ඒ කිසිම දෙයක් අපේ ගමක වෙනදා සිදුවන විදියට නෙවෙයි වුණේ. අන්තිමේ අපි හිත හදාගත්තෙ අපේ මරණය කොහොමවෙයිද, මේ මොනවත්ම නැතිව කොහේ කොහේ අපට මියයන්න සිද්දවෙයිද කියල දන්නෙ නැහැනෙ කියල හිතලා.

අදත් මට හිතෙනවා ඇඳිරි නීතිය දාන්න කළින් චූටි මල්ලි ගෙදර ආව නම්, අඩුතරමෙ එයා ගිය තැනක යාළුවො එයාව නවත්ත ගත්ත නම්, පොලිසියෙන් අල්ලල හිරේ දැම්මත් කමක් නෑ හෙමිහිට ආව නම් මේ අනතුර සිද්දවෙන්නෙ නෑ කියලා. දැන් ඉතින් ඒ හිතට දැනෙන කිසිමදේකින් ඵලක් නෑ. අපිට ආයෙම චූටි මල්ලිව ලැබෙන්නෙ නෑ.

ඒ නිසයි මම ඔබෙන් ඉල්ලන්නෙ ප්‍රෙව්සම් වෙන්න. ඔබේ ආදරණීයයන් රැකගන්න කියලා.


8 comments:

  1. තරු, ඔබේ සොහොයුරාට නිවන් සුව අත්වේවායි පතමි! සසර සරණ තුරා මෙවන් අකල් මරණයකට පත් නොවේවා!!

    ReplyDelete
  2. සුභ ගමන් මල්ලිට තරු . ඔයාලටම මේ වගේ දෙයක් සිදු වෙච්ඡ එක ගැන වේදනයි

    ReplyDelete
  3. අපිටත් යන්න බැරිවුනා.අදටත් ඒකට දුක් වෙනවා.

    ReplyDelete
  4. Mata. Mageema. Daruwek. Wagee.koi .daruwath .mata.shithanna. Deyak. Naha..kiyanna .Thiyenne..ee.thibunu .Sambandayasadha .Thanikai. Niwan. Awa .boodhayen. Nawatha. Manu .lowata .ee penumen..pamineewa.

    ReplyDelete
  5. Oyage malli godak hoda kenek..salli walata wada kale nehe. RIP Lakmal malli

    ReplyDelete
  6. ඔබේ වෙබ් අඩවිය සොයා ගත්තේ දැනුයි. ඔබේ සහෝදරයට නිවන්සුව ලැබේවා
    විචාරක දියණිය

    ReplyDelete
  7. මොක්සුව ලැබේවා..😢

    ReplyDelete

ඔබේ එක් සිතුවිල්ලක්... තරු අහසට... සඳ කිරණක්...